Medycyna chińska

Medycyna chińska

Powstała około 5000 lat p.n.e. Pierwsza księga Medycyny Chińskiej została zapisana w II w. p.n.e.
Do dziś prawa leczenia w niej zawarte oraz prawdy dotyczące funkcjonowania człowieka w świecie pozostają niezmienione. W tym starożytnym systemie ogromny nacisk kładzie się na profilaktykę zdrowotną. Lekarz medycyny chińskiej na podstawie diagnozy tętna, oglądu języka i badań palpacyjnych jest w stanie wychwycić początek rozwijającej się choroby i nie dopuścić do jej dalszego rozwoju. Medycyna Chińska w przeciwieństwie do zachodniego systemu leczenie nie wyróżnia jednostek chorobowych, nie operuje nazwami chorób, lecz skupia się na symptomach pacjenta składających się na określony syndrom, który dla pacjenta często brzmi egzotycznie. Podejście do człowieka jest holistyczne, całościowe. Najważniejsze jest postawienie właściwej diagnozy i usunięcie pierwotnych przyczyn leżących u podstawy choroby. Medycyna chińska nie zajmuje się leczeniem objawowym!

Choroba to zakłócenie równowagi w dynamicznym organizmie, brak pewnych składników odżywczych, osłabienie energii, jej zastój czy niewłaściwy obieg. W zachodnim systemie medycznym często utrwala się przekonanie, że raz zdiagnozowana choroba pozostaje z pacjentem często do końca życia. Dzięki takiemu podejściu człowiek przyzwyczaja się do stanu, którego jak mu się wydaje nie może zmienić. W konsekwencji zamyka sobie drogę do podjęcia jakiejkolwiek próby zmiany jakości swego życia. Staje sie bierny i bezradny. Poprzestaje na leczeniu objawowym , które przynosi krótkotrwały efekt. Po jakimś czasie pojawiają sie kolejne, „nowe” jednostki chorobowe. Pacjent nie zdaje sobie sprawy, iż jest to tak naprawdę ewolucja pierwotnej przyczyny, która została stłumiona.

Bardzo często zdarza się, że pacjent szuka dla siebie pomocy, ponieważ trapią go różne dolegliwości. Wykonuje więc szereg badań, które nie wykazują zmian patologicznych. Zostaje wtedy uznany za zdrowego, a tak naprawdę już wcześniej jego ciało daje mu sygnały, że coś jest nie w porządku. Zaburzenia energetyczne poprzedzające fizyczną manifestację choroby nie są zmierzalne przez badania typu morfologia czy usg, dlatego

Medycyna Chińska, której fundamentem jest bogata diagnostyka i znajomość człowieka tak bardzo przeważa nad zachodnim systemem leczenia w profilaktyce oraz utrzymaniu ciała i ducha w równowadze!

Podstawowe zasady na których opiera się medycyna chińska:

YIN i YANG

To dwie skrajne i przeciwstawne, ale uzupełniające się energie -przeciwieństwa istniejące w człowieku, naturze i kosmosie. Nie mogą istnieć samodzielnie, są nierozerwalne. Jako dwa odmienne bieguny, znajdują się w jednej substancji jednocześnie. Egzystują we wzajemnym powiązaniu, w stałej równowadze i harmonii. Równowaga ta jednak nie jest niezmienna, lecz dynamiczna. Wszystko, co we wszechświecie, co na zewnątrz i wewnątrz daje się zakwalifikować jako Yin i Yang.

I tak:

Yin to księzyc, ciemność, noc, zimno, rodzaj żeński, itp
Yang to słonce, światło, dzień, ciepło, rodzaj męski

W organizmie człowieka również narządy i ich funkcje podlegają takiemu podziałowi: Yang to narządy puste – żołądek, jelito cienkie, jelito grube, pęcherzyk żółciowy, pęcherz moczowy, Yin to narządy pełne, miąższowe- serce, płuca, wątroba, nerki, śledziona.

Zdrowie to równowaga między Yin i Yang, choroba natomiast to stan nieładu, który charakteryzuje sie przewagą jednego z elementów. Chińczycy określają to jako nadmiar Yang lub niedobór Yin, czy odwrotnie. Choroby ostre, gwałtowne to choroby typu Yang, które charakteryzują się nadczynnością organizmu. Choroby przewlekłe to choroby Yin cechujące się spowolnieniem i osłabieniem funkcji życiowych.

Reguła 5 elementów jest ściśle związana z regułą Yin i Yang i służy do interpretacji zjawisk fizjologicznych i patologicznych w organizmie.

Tradycyjna Medycyna Chińska rozróżnia 7 rodzajów przyczyn chorób:

– 6 czynników klimatycznych

– Wiatr, Zimno, Gorąco (ogień), Gorąco lata , Wilgotność i Suchość
– czynniki klimatyczne odgrywają szczególną rolę, ponieważ są one nie tylko czynnikami klimatycznymi, ale także i syndromami chorób!
– czynniki epidemiczne
– 7 czynników emocjonalnych
– błędy w odżywianiu
– nadmiar lub brak fizycznego obciążenia
– zaburzenia chorobowe substancji podstawowych
– urazy mechaniczne i choroby pasożytnicze.

Diagnoza opiera się na przeprowadzonym wywiadzie z pacjentem, diagnozie z tętna, oglądaniu języka, badaniu palpacyjnym.